Pierwsza pomoc u osoby powieszonej

with Brak komentarzy

Pierwsza pomoc u osoby powieszonej

Samobójstwo to często wołanie o pomoc. Zdarza się bowiem, że osoba, która planuje odebrać sobie życie, wcale nie chce tego zrobić. Jednakże jeśli nie ma nikogo, kto mógłby ją powstrzymać, dochodzi do tragedii. Z danych Głównego Urzędu Statystycznego wynika, że najczęstszym sposobem w jaki popełniane są samobójstwa jest powieszenie się. Stanowi to około 70 proc. przypadków. Jednak co zrobić w sytuacji gdy bliska nam osoba targnęła się na własne życie, wieszając się na kawałku sznurka w pokoju obok? Jak można jej pomóc? Jak wygląda pierwsza pomoc u osoby powieszonej?

Polska jest jednym z 25 krajów na świecie, w których dochodzi do największej liczby zamachów samobójczych zakończonych zgonem. Statystyki alarmują – w 2017 roku samobójstwo popełniło aż 5275 osób! Rok później liczba ta spadła do 5182. Nie zmienia to jednak faktu, że dane przedstawiane przez policję są zatrważające. Największą ilość zamachów samobójczych ze skutkiem śmiertelnym notuje się w grupie wiekowej 55 – 64 lat. Z kolei dniem tygodnia najczęściej wybieranym przez osoby, które odbierają sobie życie jest poniedziałek. Co sprzyja podjęciu decyzji o targnięciu się na własne życie?

Najczęstsze przyczyny samobójstw

Skłonność do stanów depresyjnych, negatywne myślenie, izolowanie się od rodziny, znajomych, przyjaciół… Nagła utrata pracy, rozstanie z dziewczyną, śmierć bardzo bliskiej osoby – to tylko niektóre z przyczyn, które mogą stanowić przyczynę samobójstw. Często osoby, które planują targnąć się na własne życie są bardzo samotne i nie mają żadnego wsparcia. Nie bez znaczenia jest tu depresja, która bardzo często nie jest postrzegana przez społeczeństwo jako bardzo istotny problem. Jest to jednak stan, który wymaga specjalistycznego leczenia i częstych wizyt u psychoterapeuty. Choroby psychiczne są dość częstą przyczyną samobójstw – schizofrenia, psychoza maniakalno – depresyjna oraz inne zaburzenia somatyczne.

Przyczyną targnięcia się na własne życie są również problemy rodzinne. Zjawisko obserwujemy szczególnie często w kręgach rodzin patologicznych. W których jedno z rodziców przesadza z alkoholem czy narkotykami, jest agresywne, awanturuje się. Nie bez znaczenia są również akty molestowania seksualnego czy inne traumatyczne przeżycia, które miały miejsce w domu bądź poza nim.
Osoby młode, które odbierają sobie życie często robią to z powodu presji ze strony środowiska, szykanowania przez znajomych w szkole i odrzucenia przez rówieśników. Do pogorszenia stanu psychicznego może również dojść w przypadku nieodwzajemnionych uczuć miłosnych, co wbrew pozorom odciska często bardzo silne piętno na poczuciu własnej wartości i może prowadzić do tragedii.
Około 1/3 osób, które popełniają samobójstwo stanowią alkoholicy. Według statystyk najwięcej osób uzależnionych notuje się w grupie wiekowej 31 – 50 lat. Sięganie po alkohol ma często pomóc uporać się z problemami dnia codziennego. Jednak często zdarza się, że jest to czynnik, który ma dodać odwagi, by odebrać sobie życie.

pierwsza pomoc u osoby powieszonej

Pierwsza pomoc u osoby powieszonej

  • Po pierwsze należy jak najszybciej odciąć osobę poszkodowaną, by zapewnić jej dopływ powietrza. Koniecznie pamiętajmy, aby ciało nie opadło bezwładnie podczas upadku, tylko było odpowiednio podtrzymane.
  • Następnie układamy ofiarę płasko na plecach i sprawdzamy oddech. Pochylamy się nad poszkodowanym tak, aby móc poczuć jego oddech na policzku. Jeśli w ciągu 10 sekund wystąpiło od 2 do 3 wdechów, wówczas oddech jest prawidłowy.
  • Bezzwłocznie dzwonimy na numer ratunkowy 112 i czekamy na przyjazd karetki pogotowia. Nie zapominajmy również o zadbaniu o bezpieczeństwo własne oraz poszkodowanego – rozejrzyjmy się, czy w pobliżu nie ma żadnych czynników, które mogłyby stanowić zagrożenie.
  • Poszkodowanego układamy w pozycji bezpiecznej ustalonej: prostujemy w stawie łokciowym tę rękę, która znajduje się bliżej nas, drugą zaś delikatnie zginamy pod jego głową w taki sposób, by wierzchnia strona dłoni dotykała przeciwległego policzka. Nogę znajdującą się dalej od nas układamy pod kątem 90 stopni. Lewą rękę kładziemy na plecach poszkodowanego, zaś prawą przytrzymujemy zgiętą kończynę i obracamy ofiarę na bok. Delikatnie odchylamy głowę danej osoby po to, aby zapewnić odpowiednią wentylację powietrza. Pozostajemy z poszkodowanym do momentu przyjazdu pogotowia ratunkowego, zapewniając jej komfort psychiczny oraz termiczny (w tym celu możemy użyć koca bądź kurtki). Kontrolujemy funkcje życiowe co 10 minut. Postępujemy tak w przypadku, gdy ofiara ratowana przez nas osoba jest przytomna i oddycha lub jest nieprzytomna, ale jej oddech jest prawidłowy.
  • Jeżeli jednak osoba poszkodowana nie oddycha i jest nieprzytomna, konieczne jest wykonanie resuscytacji krążeniowo – oddechowej. Najpierw musimy jednak wezwać karetkę pogotowia lub poprosić o to inną osobę, która jest w pobliżu.
  • Wykonanie resuscytacji krążeniowo – oddechowej należy rozpocząć od przeprowadzenia 30 rytmicznych ucisków klatki piersiowej. Jeśli znamy poszkodowanego wykonujemy 2 oddechy metodą usta-usta oraz kolejne 30 ucisków klatki piersiowej . Czynności przeprowadzamy wówczas na zmianę. W przypadku gdy nie znamy ofiary, wykonujemy jedynie uciśnięcia do momentu przywrócenia funkcji życiowych lub przyjazdu karetki pogotowia. W sytuacji, w której poszkodowany odzyska prawidłowy oddech, należy ułożyć go w pozycji bezpiecznej ustalonej tak, jak opisano wyżej. Oczywiście pozostajemy z ratowaną osobą do momentu przyjazdu karetki pogotowia, zapewniając jej komfort psychiczny i termiczny.

Zobacz film pierwsza pomoc u osoby powieszonej:

 

Zapraszam na szkolenia z pierwszej pomocy.

Pozdrawiam

Adrian Zadorecki